مثنوی را زیر پا گزار و به اسمان عروج پیدا کن ....
امروز در وصف مولوی چند جمله مینویسم که البته از خودم نیست بلکه
سخنان جامی و مولانا میباشد . این چند جمله مثنوی معنوی یا معنوی
مثنوی را به زیبا ترین حالت نقد کرده اند . توجه داشته باشید همیشه
سخن الهی را پیامبر و امام نمیگوید . به راحتی میتوانید سخنان و تعریفاتی
در این کتاب1300 صفحه ای ببینید که تا ابد به خاطر داشته باشید .
جامی شاعر معروف در تعریف معنوی میگوید :
"مثنوی ، هست قران به زبان پهلوی "
و در این باره حرف دیگری برای من نمیگذارد . همچنین خود
جلالدین مهمد بلخی چنین میگوید :
"مثنوی را جهت ان نگفته ام که حمایل کننده و تکرار کنند بلکه تا زیر پا نهند و به
اسمان روند که مثنوی معراج حقایق است نه انکه نردبان را به گردن گیری و
شهر به شهر گردی که اگر چنین کنی هرگز به بام مقصود نروی و ب مراد نرسی"
در این باره شعر زیر مشهود است که از کلام بالا در خود مثنوی موجود میباشد :
نردبان اسمان است این کلام در که زاین بر میرود اید به بام
نب به بم چرخ کاو اخضر بود بل که بامی کاز فلک برتر بود
بام گردون را از او اید نوا گردشش باشد همین زان هوا
در پی این که گفته اند مثنوی معنوی را ایا مولانا قبلا" طرح ریزی کرده بوده یا نه ؟
نویسنده ای در یکی از مقدمه های این کتاب میگویند که :
"پیداست که ساختار مثنوی ، اینگونه طراحی و سامانده را برنم تابد . تنوع مقولات
مثنوی و کثرت استنادات در مثنوی انقدر زیاد است که هیچ طرح و سازمانی نمیتوانسته
چنین نظمی را تعهد کند "
این هم یک سری شعر از دفتر سوم :
لیک فردا خواهــــد او مردن یقیـــن گاو خواهد کشت وارث در حنیــــن
صاحب خانه بخوهد مرد و رفـــــت روز فردا نک رسیدت لوت زفت
پاره های نان و لانگ و طعام در میان کوی یابد خاص و عام
گاو قربانی و نانهای تنک بر سگان و سایلان ریزد سبک
منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت ...