ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود ما رخ ز شکر افروخته با موج و بحر آموخته ای شیخ ما را فوطه ده وی آب ما را غوطه ده این باد اندر هر سری سودای دیگر می​پزد دیروز مستان را به ره بربود آن ساقی کله ای رشک ماه و مشتری با ما و پنهان چون پری هر جا روی تو با منی ای هر دو چشم و روشنی عالم چو کوه طور دان ما همچو موسی طالبان یک پاره اخضر می​شود یک پاره عبهر می​شود ای طالب دیدار او بنگر در این کهسار او ای باغبان ای باغبان در ما چه درپیچیده​ای                  
افتاده در غرقابه​ای تا خود که داند آشنا مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا زان سان که ماهی را بود دریا و طوفان جان فزا ای موسی عمران بیا بر آب دریا زن عصا سودای آن ساقی مرا باقی همه آن شما امروز می در می​دهد تا برکند از ما قبا خوش خوش کشانم می​بری آخر نگویی تا کجا خواهی سوی مستیم کش خواهی ببر سوی فنا هر دم تجلی می​رسد برمی​شکافد کوه را یک پاره گوهر می​شود یک پاره لعل و کهربا ای که چه باد خورده​ای ما مست گشتیم از صدا گر برده​ایم انگور تو تو برده​ای انبان ما